Sanne in 't Hof pakt brons na gemiste Olympische Spelen
Nederland, vrijdag, 9 januari 2026.
Schaatsster Sanne in ‘t Hof won woensdag brons op de 3000 meter bij de EK afstanden in Polen. De 27-jarige reed een tijd van 4.05,91 en greep net naast zilver. Voor In ‘t Hof betekent de medaille een opsteker na de teleurstelling van vorige maand, toen ze er niet in slaagde zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen in Milaan. ‘Dit is mijn eerste internationale medaille’, zei ze na afloop opgelucht. De Noorse Ragne Wiklund won goud in een baanrecord van 4.00,54. De meeste Nederlandse toppers sloegen het EK over vanwege de naderende Spelen.
Eerste internationale medaille na teleurstelling
In ‘t Hof kwam op woensdag 8 januari tot een tijd van 4.05,91 op de 3000 meter in Tomaszów Mazowiecki [1][2]. De Belgische Sandrine Tas pakte zilver in 4.05,26, waardoor de Nederlandse schaatsster van Team Essent net naast de tweede plaats greep [1][2]. ‘Ik win niet, maar dit is wel mijn eerste internationale medaille. Ik ben blij dat ik een goede rit reed. Het was heel veel beter dan op het OKT’, zei In ‘t Hof na afloop [1]. De medaille vormde een welkome troost na haar mislukking tijdens het Olympisch Kwalificatie Toernooi in december, toen ze met een vijfde tijd van 4.02,31 in Thialf ver van een olympisch ticket bleef [2]. In ‘t Hof noemde de bronzen plak ‘een pleister op de wond’ en benadrukte dat ze veel meer rust in haar slag had dan tijdens het OKT [5].
Noorse dominantie op uitgekleed EK
De Noorse Ragne Wiklund domineerde de 3000 meter met een baanrecord van 4.00,54 [1][2][5]. Wiklund, wereldkampioen van 2023 op deze afstand, toonde haar klasse op de baan in Polen waar weinig toeschouwers aanwezig waren [5]. De Nederlandse concurrentie kwam niet in de buurt van de Noorse, die ook op dit gedevalueerde EK een klasse apart was [2]. Gioya Lancee, die haar EK-debuut maakte, kwam tot een tijd van 4.13,28 en werd achtste [1][2]. Evelien Vijn reed 4.12,83 en eindigde als zevende [1][2]. De gevestigde namen Martina Sáblíková uit Tsjechië en Francesca Lollobrigida uit Italië stelden teleur met respectievelijk de vierde en vijfde tijd [2].
Afwezige Nederlandse toppers en olympische voorbereiding
Titelverdedigster Marijke Groenewoud deed niet mee aan de EK afstanden omdat ze zich eerder kwalificeerde voor de Olympische Spelen van Milaan door het OKT op de 3000 meter te winnen [2]. Zeventien van de achttien Nederlandse olympiërs namen niet deel aan het EK in Polen [1]. Femke Kok en Kjeld Nuis trainen op dit moment in Spanje, terwijl Joep Wennemars en Suzanne Schulting met Team Essent in Collalbo, Italië verblijven [1]. Slechts Anna Boersma, de 500 meter olympiër voor Milaan, was wel aanwezig en schaatste de teamsprint met Isabel Grevelt en Naomi Verkerk [1]. De meeste topschaatsers kiezen ervoor om de EK over te slaan vanwege de naderende Olympische Spelen die plaatsvinden van 6 tot 22 februari 2026 [1].
Nederlands succes op ploegenonderdelen
Het Nederlandse gelegenheidstrio Louis Hollaar, Kars Jansman en Wisse Slendebroek veroverde zilver op de ploegenachtervolging met een tijd van 3.45,67 [1][5]. Italië won goud in 3.40,96, terwijl Noorwegen brons pakte [5]. ‘Vanaf de eerste training die we deden ging het hartstikke goed, dus we passen goed bij elkaar’, zei Slendebroek na de race [5]. Jansman had tijdens de race even een schrikmoment toen hij de schaats van Slendebroek aanraakte, maar het drietal hield stand [5]. De teamsprint voor vrouwen eindigde in teleurstelling toen Isabel Grevelt ten val kwam, waardoor Nederland geen tijd noteerde [1][5]. Polen won goud in 1.27,071, gevolgd door België en Duitsland [1][5].
Praktische informatie EK afstanden
De EK afstanden vinden plaats in de Arena Lodowa in Tomaszów Mazowiecki, Polen [1][2]. Het toernooi startte op woensdag 8 januari 2026 en duurt het hele weekend [1][5]. De baan staat niet bekend om zijn snelheid en wordt vergeleken met het toekomstige olympische ijs in Milaan [1]. Tim Prins van Team Reggeborgh, die zijn olympische droom zag vervliegen door een aanwijsplek voor Marcel Bosker, neemt deel aan de 1000 meter op vrijdag om zich te revancheren [1][6]. Vrijdag staan ook andere afstanden op het programma, waaronder eventueel de 500 meter voor vrouwen waar Isabel Grevelt hoopt op een beter resultaat na haar val bij de teamsprint [5]. Het contrast met de bomvolle tribunes in Thialf tien dagen eerder is groot, met veel minder publiek in Polen [1].